Terugblik 2024

Ook dit jaar weer de traditionele terugblik. Op een bewogen jaar. Dus vooral ook een blik vooruit, want 2025 wordt awesome!

Maar voor ik je daar meer over vertel, toch even een blik achterom net als voorgaande jaren. Eigenlijk vroeg ik me af of ik dat wel wil. Het was tenslotte niet het meest geweldige jaar, fysiek gezien tenminste. Tigtien migraines. Twee schouderoperaties.

Tegelijkertijd heb ik dit jaar, meer dan ooit, geleerd dat ‘it’s the cracks that makes the light shine through’. Oftewel, juist in moeilijke tijd is het extra goed je te beseffen dat er nog volop geluksmomenten zijn. Groot en klein.

Dus kijken we gewoon terug, genieten we nog even van alle fijne dingen die er gebeurden en besef ik me tegelijkertijd dat ik aan het eind van dit jaar nog steeds rechtovereind sta. Meer dan ooit vastberaden om er komend jaar álles uit te halen. Dus ga lekker zitten en lees mee!

Januari

Ik hoor het de orthopeed na de operatie (in november) nog zeggen “als je ergens goed kunt herstellen is het wel in de zon”. Dus vloog ik half januari met een vriendin naar Curaçao, voor mijn inmiddels jaarlijkse traditie van de winter ontsnappen. En heerlijk was het, ondanks alle fysieke beperkingen, zeker. Het zou ook de laatste keer zijn (hadden we dit maar geweten…) dat ik tegelijkertijd met Bas & Jeanette op Curaçao zou zijn.

Februari

Een rustige maand, maar ook een maand waarin we weer een podcast opnemen. Smaakmakers is dit jaar nog belangrijker voor me dan vorig jaar. Lieve Zegert reed iedere opnames super fijn naar Leiden, waar ook onze gasten naar toe kwamen. En wat hadden we een gave gasten dit jaar. Echt zo tof!

En ondanks dat het opnemen van de podcast tijd en energie kostte, was het ook dé manier waarop ik het gevoel had dat ik meer deed dan alleen maar herstellen (want weer mogen werken zat er nog ff niet in).

Maart

De maand startte met een weekendje Texel met mijn lieffie. Heerlijk om er even uit te zijn. Kleine stukjes te wandelen, maar vooral heerlijk te eten. Bij Pakhuus, maar zeker ook bij Oudeland. De winnaars van Texel Culinair, waar ik al zo lang naar toe wilde. Een waanzinnige avond werd het!

Heel voorzichtig ben ik deze maand ook weer aan het kijken of ik in april weer wat werk kan oppakken.

April

Een heerlijke maand, want ik mag weer voor 50% aan het werk. Met BCBG magazine ga ik op pad om een reportage over restaurants in Overijssel te maken. En ik mag (telefonisch) een aantal top chefs interviewen. Zó leuk!

Maar ik maak ook de eerste video’s voor een aantal fijne samenwerkingen. Hoewel het gek blijft om al in april kerstfoto’s te schieten. Toch knijp ik mijn handjes in elkaar dat er op me gewacht is, zodat ik dit jaar toch met een aantal hele toffe samenwerkingen kan doen. Voor bijvoorbeeld Rueda, maar ook Bamix en Beemster kaas. En ja, dan fotografeer je met plezier al kerstcontent nog voor het Pasen is 😉

Als kers op de taart mogen we deze maand komen lunchen bij Jermain de Rozario, een van de gasten van Smaakmakers dit jaar. Een onvergetelijke middag is het resultaat.

Helaas is het ook de maand dat mijn andere schouder hard achteruit gaat. Een injectie erin moet zorgen dat ik de periode tot de volgende operatie kan overbruggen. Helaas zijn de bijwerkingen niet mals.

Mei

Ondanks die bijwerkingen gaan we toch naar Engeland in de Meivakantie. Daar komt het vreselijke nieuws dat een goede vriend van ons, Bas, onverwacht is overleden. Tot de dag van vandaag kan ik daar met mijn hoofd niet bij. We hebben op zoveel plek herinneringen aan Bas dat ik (gelukkig) de rest van het jaar nog vaak aan hem denk.

Extra hard wordt Bas gemist tijdens de lunch bij Onglet die ik organiseer. Uit het hele land komen leuke mensen naar Maastricht om samen te lunchen. Zo bijzonder!

In de laatste week van de maand leer ik Bollinger champagne kennen tijdens een prachtevent in Karel V. En ik ga met Joor nog een middagje fotograferen in Leiden voor wat nieuwe foto’s.

Juni

De voorbereidingen voor de tweede operatie worden deze maand getroffen, want de MRI geeft ook nu aan dat deze schouder niet meer uit zichzelf beter wordt. Dus ga ik met mijn lief nog een weekendje naar Rotterdam, wetende dat het na de zomer weer pittig wordt.

Deze maand laat ik ook een nieuwe tattoo zetten. De tekst ‘It’s just Turbulence’ uit een nummer van Pink wordt mijn blijvende reminder dat ook slechte tijden voorbij gaan.

Het is ook de maand dat ik voor het eerst in mijn leven naar de Nationale Haringparty mag, op kasteel Haarzuilen. Een bijzondere avond is dat.

Juli

Met nieuwe tattoo en al ga ik begin juli met vriendinnetje Gaby naar het concert van Pink in Amsterdam. Zo vet, ook al heb ik de show het jaar daarvoor in België ook gezien. Wat een powerhouse is deze vrouw. Niet normaal!

Half juli vertrekken we naar Italië. In tegenstelling tot de vorige operatie is het idee dat ik dit keer uitgeruster aan die periode begin. Dus doen we weinig, mede mogelijk gemaakt door de enorme hitte. En hoewel ik ook nu beroerd slaap (maar goed, dat doe ik op dat moment al anderhalf jaar) is het heerlijk om tijd met elkaar te hebben.

Als we terug in Nederland zijn pakken we nog één hoogtepunt mee, en dat is eten bij NOOR in Groningen. De laatste uitspatting voor dat de tijd van operatie en herstel aanbreekt.

Augustus

Want begin augustus ga ik, voor de tweede keer in 10 maanden, onder het mes. Linkerschouder dit keer. En helaas, ook dit keer blijkt de schade aanzienlijk en is de meest uitgebreide operatie nodig.

Dus is de rest van de maand gereserveerd voor heel veel rust, herstel, en simpelweg de dag doorkomen. Gelukkig had ik me ook dit keer goed voorbereid, dus met volle vriezer en veel hulp van het thuisfront komen we deze periode weer door.

September

Gelukkig lijkt het herstel dit keer soepeler te gaan dan bij de operatie vorig jaar. Dus lukt het om een uurtje model te staan voor de foto’s bij een artikel in Vriendin, die later in november zal verschijnen. Met dank aan de kapper overigens voor mijn mooie haar, want zelf haren wassen & föhnen is een drama nog. En met dank aan Xandres voor de mooie outfit. Daar niet over na hoeven te denken is zo fijn!

Mijn enige doel na de operatie was fit genoeg te zijn om naar Texel Culinair te kunnen, eind van de maand. Dat dat lukt is echt te gek. Het is wel schipperen tussen inspanning en rust nemen, maar het lukt. En dat alleen geeft volop energie!

Oktober

Oktober is helaas op alle fronten een lastige maand. Ik val onbedoeld kilo’s af, kan amper eten en we maken ons zorgen. Dat doen de artsen ook, dus volgt een aantal weken van heel veel onzekerheid, akelige onderzoeken maar met nul uitsluitsel. Super frustrerend.

Het is ook de maand dat Monique overlijdt. Toen ik voor de vakantie bij haar op bezoek was wisten we dat het snel gauw gaan. Gelukkig kreeg ze toch nog wat bonustijd, maar de koek blijkt deze maand echt op. Hoewel Monique en ik elkaar nog niet jarenlang kenden heeft ze in die korte tijd enorme indruk op me gemaakt. Haar uitvaart was precies zoals ik haar in die korte tijd heb leren kennen. Het mooiste feest, waar ze verdrietig genoeg niet bij was.

Eind van de maand vertrekken we met elkaar voor een weekje naar Frankrijk. Hoewel ik me fysiek belabberd voel en ook mentaal niet echt lekker erin zit (zo’n jaar is namelijk meer dan alleen fysiek pittig) genieten we wel met elkaar. Met als absolute hoogtepunt een rondleiding bij Bollinger Champagne.

November

Niet alleen is het inmiddels een jaar geleden dat mijn rechterschouder werd geopereerd. Het is gelukkig ook het moment dat we vooruit gaan kijken en plannen gaan maken voor volgend jaar. Want als dit jaar is afgesloten en ik fysiek weer genoeg hersteld ben, kan ik ook niet wachten om weer écht aan het werk te gaan. Met dank aan mijn Broodfonds was ik dit jaar financieel goed verzorgd, maar het bloed kruipt waar het niet gaan kan. En ik hou toch nog steeds het liefst zelf mijn broek op!

Dus heb ik gesprekken met mijn uitgever, over mijn nieuwe boek. Heb ik kennismakingsgesprekken voor toffe samenwerkingen en bezoek ik een aantal PR bureaus om weer even de contacten aan te halen. Bovendien ben ik, eigenlijk al maanden, in gesprek voor een onverwachte wending in mijn carrière… Maar daarover later meer 😉

Want november is ook de maand dat mijn liefje en ik 20 jaar samen zijn. TWINTIG! Bizar toch? Goede reden om ook dit te vieren met een weekendje weg. Dus ontvoer ik hem naar Maastricht en genieten we van Bar Beurre, een dagje Aken en sluiten we af met lunch bij Onglet.

Het laatste weekend van de maand neem ik onze tiener mee naar Keulen, om ons onder te dompelen in de kerstsfeer en de kerstmarkten daar. Wat een genot!

December

In december komt Editie NL weer langs, om een item te draaien over kerst. Super leuk altijd om te doen. De dag erna vertrek ik, samen met een vriendinnetje, naar Londen. Oorspronkelijk als story op IG begonnen “wie gaat er mee naar de speciale Notenkraker uitvoering” en nu realiteit als we de Eurostar instappen.

Heerlijke dagen volgen. Met héél veel lopen, eten uit alle denkbare keukens, met nog meer vrienden ook nog uit eten, Kerstsfeer opsnuiven en héél veel boodschappen inslaan voor mee naar huis. Beetje jammer dat halverwege er weer een migraine cyclus start, maar we laten ons er niet door kisten.

Die migraine zet helaas nog wel even door (het gaat bij mij altijd in langdurige cycli) dus het is even schakelen in de periode daarna.

Maar gelukkig kunnen we het weekend voor Kerst al kerst vieren bij mijn ouders. Kerstavond brengen we, samen met een goede vriend, bij ons thuis door. Bubbels, oesters. Dat werk. Maar uiteraard ook mijn traditionele pasteitje met kippenragout. Die mag niet ontbreken.

En eerste Kerstdag lunchen we dan bij onze tweede huiskamer, Café Visscher. Dan nog een lunch bij de schoonfamilie, na kerst en dan gaan we alweer richting eind van het jaar.

En dat was 2024

En dan zit dit jaar er (gelukkig) al weer op. Ik kan me niet herinneren eerder een jaar te hebben gehad waarin ik zó toe was aan een nieuw jaar. Maar we hebben het gehaald. En hoe.

Ondanks alle heftige fysieke shit van dit jaar en de bijbehorende mentale uitdagingen blijkt maar weer dat ik meer veerkracht heb dan ik voor mogelijk hield. Iemand zei laatst “dat je niet depressief bent geworden van alles.” Tja, ik ben ook wel verbaasd als ik heel eerlijk ben.

Maar ondanks alle uitdagingen, diepe dalen en verdriet heb ik blijkbaar meer levenslust dan zin om op te geven. En nu het stof enigszins neerdaalt merk ik ook dat ik écht weer zin heb om mijn gewone leven op te pakken.

Smaakmakers podcast

Afgelopen jaar was er gelukkig wel Smaakmakers, de podcast die ik met Zegert van der Linde mag maken. Ik had het er al even kort over. Iedere paar weken sjouwde Zegert alle apparatuur mee naar Leiden. De ene keer met een gast, de andere keer met z’n tweetjes. Het heeft écht mijn jaar gekleurd om dit te kunnen blijven doen. Ik zeg altijd, het is de leukste onbetaalde klus die ik heb.

Gelukkig hebben we ook weer genoeg plannen voor volgend jaar, dus gaan we lekker door met podcasts samen maken. Nu al zin in!

Zin in 2025

Er gaan overigens volgend jaar wel ook wat dingen veranderen. Daar kom ik later (sorry voor de clifhanger) nog op terug. Want de afgelopen twee jaar hebben me ook wel een aantal inzichten gegeven, die maken dat ik mijn leven de komende tijd anders ga inrichten.

Wat ik al wel kan verklappen is dat ik eind januari naar Curaçao vlieg. Geen vakantie dit keer, maar we gaan er een deel van mijn nieuwe boek opnemen. Dat boek had ik eigenlijk dit jaar zullen maken, maar we weten nu ook waarom dat niet gelukt is.

Dus tijd voor revanche op de beste plek denkbaar! Niet alleen ga ik er deels mijn boek fotograferen. Ik ga er ook voor BCBG magazine een reportage maken over culinair Curaçao én ik ga er twee barbecue workshops geven. Super leuk vooruitzicht dus!

Fijne feestdagen

Maar nu gaan we eerst even in familiemodus. Geen wekker (hoewel ik die nooit hoef te zetten, wegens altijd vroeg wakker). Geen haast. Lekker samen met elkaar chillen, eten en genieten van hoe goed we het, ondanks alles dit jaar, hebben.

Ik wens jou licht in deze donkere dagen als je dat kunt gebruiken, hele fijne feestdagen met mensen om je heen waar je blij van wordt en alle, alle goeds voor komend jaar. Let’s rock it!

Liefs Susan

Gepubliceerd op 19 december 2024