Terugblik 2025

Het 10^e jaar dat ik mijn jaarlijkse terugblik schrijf. Een mooie traditie inmiddels. Dus laten we die van dit jaar dan maar gauw beginnen.

Want hoewel het een jaar zonder operaties was – ook wel eens lekker – was het niet een rustiger jaar. Zouden die eigenlijk wel bestaan?

Januari

Het jaar begon in ieder geval met een flitsende start. Met 75 kg (!) bagage reisde ik af naar Curaçao. Waar ik normaal geniet van zo min mogelijk doen, werden het nu twee weken de kolen uit het vuur werken; ik fotografeerde er – samen met Helmi – de helft van mijn nieuwe boek dat eind maart uitkomt. Wat een genoegen was dat. Maar pittig ook wel, want ja die schouders hé… Maar het resultaat is het allemaal waard, wacht maar!

De laatste dagen gebruik ik om mijn eerste culi travel artikel voor BCBG magazine te schrijven. Maar daarover later meer.

Februari

Half februari staat er weer een reis op de planning; naar Derry, in Noord Ierland dit keer. Vijf dagen op stap in een voor mij onbekend deel van de UK. Wát een aangename verrassing. Ook dit is onderdeel van een verhaal voor BCBG magazine, want de culi travel artikelen gaan ieder nummer terugkomen en ik mag ze schrijven. Lucky me!

Maart

Workations zijn voor mij de uitgelezen kans om het beste van twee werelden te combineren. Op een vette plek overdag werken en dan einde middag lekker naar buiten. Dus is Texel dit jaar het eiland van keuze, samen met vriendin Buffi. We hebben onwijze mazzel met het weer en genieten ons suf!

Eind maart teken ik, bij een etentje in mijn geliefde Onglet, mijn contract. Vanaf april ben ik dan officieel hoofdredacteur van BCBG magazine. Maar niet voordat we het laatste weekend van maart eten bij De Librije, om ons 10 jarig huwelijk te vieren.

De Librije gaat nog een aantal keer terugkomen dit jaar. Deze keer was niet alleen bijzonder omdat we – hoe is het mogelijk – een dag te vroeg voor onze reservering waren. Yup, ik kan dat. Het wordt werkelijk gewéldig opgelost, waardoor we niet voor niks 2,5 uur met de trein waren gereisd. Het was ook – weten we nu – de laatste keer dat we Jonnie zouden zien, die twee weken later volledig onverwacht overleed. Bitter sweet memories dus.

April

De officiële start van mijn hoofdredacteurschap en ik val meteen met de neus in de boter, want er nadert een deadline met rappe schreden. Niks niet rustig aan beginnen 😉

April is ook de maand waarin ik bevangen raak door het desemvirus. Met dank aan een podcastopname met Marleen Brouwer, van restaurant Noor in Groningen, ga ik van start met een starter genaamd, jawel … Marleen. De progressie wordt nauwlettend gevolgd door chef Marleen, die me door de eerste weken heen sleept.

Eind april zijn we nog een weekje bij vrienden in Engeland, met helaas weer een aantal migraines die de plannen aardig verstoren. Gelukkig pakken we alsnog één dagje Londen mee.

Mei

Het begin van heel veel dakellende. Ons dak lekt al maanden en na heel veel gedoe (en geld) blijkt deze maand dat een groot deel van het dak vervangen moet worden. (@#$*@(#$ – op z’n zachtst gezegd.

Gelukkig is het niet alleen kommer en kwel en mag ik ook deze maand op reis, wederom voor mijn werk, en wel naar Ibiza. Waar 10 chefs samenkomen bij OKU voor de opening van het zomerseizoen. Aan mij de schone taak om iedereen te interviewen én een restaurantgids van Ibiza te maken voor BCBG.

Hopelijk mag ik volgend jaar terugkomen om er écht van te genieten, want ik ben de hele week veel te gestressed om te doen. Het artikel daarentegen werd er weer geweldig van, maar de volgende keer iets relaxter erin staan zou slim zijn.

Juni

Een maand die vooral bestaat uit heel veel werken, prachtige events en mijn weg vinden in loondienst. Want dat is na 10 jaar ondernemerschap af en toe best zoeken. Het is ook een maand met meer migraines dan me lief is. Wat is dat toch blijvend een struggle.

Juli

Ons kind wordt 15. Vijftien! Hoe dan?! Genoeg reden voor een feestje. De laatste deadlines worden afgerond en de renovatie van ons dak wordt gestart. Die is gelukkig klaar voor we met vakantie gaan.

Geen Italië dit jaar, maar het voor ons nieuwe Bretagne. En wat een schot in de roos was dat. In één dag aan te rijden, prettige temperaturen, fantástisch eten en super lieve mensen. Echt een aanrader!

Augustus

Weer opstarten qua werk, met mooie interviews en te gekke magazines die gemaakt gaan worden in de laatste maanden van het jaar. Langzaam vind ik mijn draai in mijn nieuwe rol.

Een nieuwe tattoo vind zijn weg naar mijn arm en we genieten nog even van de mooie dagen.

September

Als je het allemaal zo leest zou je bijna denken dat het jaar zorgenvrij is, maar geloof me: niks is minder waar. Toch ga ik het daar ook hier niet over hebben, maar weet dat ook dit huisje de nodige kruisjes heeft. En dat in een best wel hectische jaar.

Met weer een tripje naar De Librije, niet om te eten dit keer. Maar voor een interview met Nelson Tanate en Noah Wyant, vooruitlopend op een bijzondere reis die we (samen!) in oktober gaan maken. Daarover later meer.

Het is ook de maand dat ik 53 word en de maand dat ik weer mag jureren tijdens Texel Culinair. Het blijft een van mijn lievelingsweekenden van het jaar!

Oktober

Dit werd dan weer een van de meest crazy maanden van het jaar met weinig tijd thuis en héél veel tijd op pad voor werk. Startend in Jerez, voor een persreis. Dit keer met als thema sherry. Wat een mooie, maar intense dagen waren dat!

Daarna is het tijd voor nog een paar dagen hard werken, maar dan gewoon in Nederland, als we starten met het fotograferen voor mijn nieuwe boek, dit keer samen met Joor. Het zijn de laatste hoofdstukken en de deadline nadert rap.

Koud bekomen van deze dagen kon ik alweer mijn koffer pakken voor 2 dagen Parijs, samen met Herman den Blijker. In 2026 komt er een héél speciaal magazine met hem uit, waarvoor we nu twee dagen terug in zijn culinaire tijd gingen. Meer daarover volgend jaar!

Letterlijk 2 dagen na thuiskomst uit Parijs vlieg ik, met Nelson en Noah, voor de S. Pellegrino Young Chef Finale naar Milaan. Noah staat in de finale namens Noord Europa en ik mag hem daar volgen, voor een artikel in BCBG magazine. Een van de meest bijzondere ervaringen ooit kan ik je vertellen!

En nee, hoe mooi het ook klinkt het is geen vakantie. De dagen deze maand zijn lang en de nachten extreem kort. Het is zo bijzonder om allemaal mee te maken, als heeft ook dit zijn prijs.

November

Begin november zijn er de allerlaatste twee dagen fotografie voor mijn boek. En omdat ik heb besloten dat dit – drum roll – mijn laatste boek wordt – ja echt – geniet ik er nog even héél hard van. Al moet de energie inmiddels wel echt uit mijn kleine teen komen…

Ik rijd ook deze maand nog een keer naar De Librije. Dit keer voor een interview met Gert Wiltvank en Thérèse Boer, voor Maitre magazine, een van de specials die we maken.

Ook rond ik het manuscript af voor het boek. Daarmee is dat project – voor nu – ook afgerond. Na de correctieronde volgt volgend jaar het leukste deel; de opmaak en uiteindelijke proefdruk van wat mijn 7^e boek gaat worden.

December

En dan zijn we alweer bij de laatste maand van het jaar. Van een jaar dat voorbij is gevlogen. Ik kan me niet herinneren dat het eerder zó hard is gegaan qua tijd.

Een laatste reisje en dit keer wel voor de leuk, met een vriendin naar Reims. Genieten van 48 uur Champagne, lekker eten en even geen zorgen. Want wat waren die er veel dit jaar. Ik herhaal het nog maar een keer, dat wat ik laat zien / lezen is nooit alles wat er speelt. Daar kies ik bewust voor, maar besef dat alle medailles keerzijdes hebben. Ook de mijne.

Toch is er nog steeds geen reden tot klagen. Ja, ik heb me de tándjes gewerkt. Maar ik heb ook ervaringen opgedaan die ik voor altijd koester.

Ik droeg mijn eerste galajurk ooit. Ik mocht de leukste mensen interviewen. Ik maakte de mooiste trips en ik at nog niet eerder in mijn leven zo vaak kaviaar als dit jaar.

Terugblik

Toch vond ik het ook een ingewikkeld jaar. De wereld is verhard. De polarisatie voelbaar. Ik steunde zo veel mogelijk goede doelen financieel en probeerde op andere manieren mijn steentje bij te dragen aan menselijke connecties. Door ook in gesprek te blijven, ook met mensen wiens mening ik misschien niet direct deel, maar door te blijven luisteren, ook naar andere inzichten. Ik hoop zo dat we de komende jaren weer dichter bij elkaar komen.

Hoewel er fysiek geen grote operaties waren – thank god! – was er toch ook genoeg fysiek ongemak. Migraine is helaas nog steeds een nadrukkelijk onderdeel van mijn (en daarmee ons) leven en daar komt een rug bij die voor steeds meer problemen zorgt. Maar piepende wagens lopen het langst zullen we maar zeggen, hoewel het echt rete-irritant is kan ik je vertellen…

Vooruitblik

En dan een korte blik vooruit. Eerst maar eens mijn jaarlijkse solo-uitje naar Curaçao medio januari. Een soort full circle moment om – met proefdruk onder de arm – terug te gaan naar het eiland waar al zoveel herinneringen liggen. Bijkomen van een jaar hectiek, bezinnen op wat nog allemaal gaat komen en tussentijds zoveel zon opslurpen als mogelijk is.

Als ik iets heb geleerd is dat je van alles kunt plannen en willen en dat daarna ‘het leven’ toch doet wat het wil. Maar waar ik écht van heb genoten afgelopen jaar waren de prachtige interviews en verhalen die ik mocht schrijven. De passie van de mensen in de culinaire wereld is iedere dag weer voelbaar en ongelofelijk aanstekelijk. Ik hoop die verhalen komend jaar weer te mogen schrijven en er wat meer de diepte mee in te kunnen. Het smaakt namelijk naar meer.

Wat ik me wel echt voorneem is om ook wat vaker nee te zeggen. Of laat ik het anders formuleren; wat vaker voor mezelf te kiezen. Dus een ja voor mezelf, in plaats van maar door te draven of alles te willen. Of het lukt… we gaan het meemaken.

Dankjewel

Dankjewel dat je ook dit jaar weer onderdeel was van deze reis. Ik realiseer me iedere dag (ja, echt iedere dag) hoe bevoorrecht mijn leven is. Zowel qua werk, als qua privé mogelijkheden. Ik kom op plekken waar menigeen jaloers op is. En hoewel ik weet hoe hard ik daar voor werk en heb gewerkt, ik weet ook iedere keer weer hoe bijzonder het is en neem het nooit voor lief.

Hoewel het hier op de site qua artikelen en recepten wat rustiger was liep de bezoekcijfers gestaag door en dat is toch prettig. Want na zoveel jaren investeren in mooie content is het toch ook fijn om te merken dat die nog steeds gevonden én gewaardeerd wordt. Ik hoop daar komend jaar weer wat meer tijd voor vrij te maken. Als je verzoeknummers daarvoor hebt, mag je die hieronder droppen.

Ik wens jou in ieder geval een mooie jaarwisseling, in (hopelijk) goede gezondheid en tot volgend jaar!

Gepubliceerd op 29 december 2025