Aan tafel bij Nudo (Ibiza)

Het gebeurt niet vaak meer, dat ik in een 4 uur (!) durende lunch zó van mijn sokken wordt geblazen als het geval was bij Nudo. Ik neem je mee naar Ibiza.

Ik mocht (op uitnodiging) aanschuiven in het vier jaar geleden geopende Nudo, aan de oostkust van Ibiza. Op een plek waar je het niet verwacht, een klein kustplaatsje, vind je Nudo. Geopend door drie vrienden en voormalig collega’s.

Ik spreek een van de eigenaren, José, over zijn stap om vanuit Kopenhagen en Tokyo (waar hij tien jaar bij Noma werkte) naar het zonovergoten Ibiza te komen. “Ik was toe aan iets anders. Geen dagen van 16 uur, maar meer balans. Samen met mijn vrouw Jess (ook chef, voorheen ook werkzaam bij Noma) kregen we de kans om Nudo te beginnen.”

Nudo Ibiza

Nudo is, naar zijn zeggen, vooral een restaurant waar ze zelf graag zouden gaan eten. Geen fine dining, maar een laid back sfeer waar vooral fucking goed gekookt wordt. Kijk, je kunt 10 jaar ervaring bij Noma natuurlijk wel achter je willen laten maar het zit toch in je dna. Maar dan op de meest geweldige manier denkbaar.

Ik heb in lange tijd niet meer zó verrassend en zó goed gegeten. Een van de redenen dat ik nog weinig op uitnodiging eet, omdat ik altijd bang ben dat het 13 in een dozijn is. Nou, dat is Nudo bij lange na niet. In tegenstelling.

Hoewel de kaart eenvoudig lijkt, is de uitvoering op idioot hoog niveau. Nu hebben ze bij Nudo wel ook een héle goede band opgebouwd met hun toeleveranciers, waaronder Can Cristofe. Een boerderij die, speciaal voor Nudo, meerdere groente en fruitsoorten verbouwt. Het leverde bij de lunch onder andere een citroenkumquat op die echt insane lekker was.

Laten we het daar eens over hebben trouwens. Omdat ik nooit kan kiezen gaf ik José carte blanche. En dat heb ik geweten haha. Hij gaf nog aan dat hij kleinere porties zou serveren, zodat ik zoveel mogelijk kon proeven en dat heb ik geweten. OMG! Ik denk dat ik niet eerder in mijn eentje vier uur geluncht heb, maar I LOVED IT! Echt ieder gerecht, iedere hap, gewoonweg wow.

Menu Nudo Ibiza

Ik neem je even mee door de gerechten:

Als eerste vers desembrood (zó fluffy!) met gerookte Kombu boter. Say what?! Ik kom bij je terug met het recept, want dat kreeg ik mee! Op het andere bordje ansjovis, zo zacht, smeltend op je tong. Yum!

Daarna twee soorten oesters. Eentje à la Jess, bedacht door zijn vrouw en lekker spicy. De andere met rauwe cherrytomaten, die waren ingelegd. Ook top!

Vier bereidingen van tonijn, met een saus die ik van het bord gelikt heb en op de tuna belly wat kaviaar. Mega decadent, maar zó lekker!

De rauwe, rode Huelva garnaal met vlierbloesemolie en knopjes was ook weer zo’n gerecht dat je denkt: hoe kom je er op. En ja, daar zat de eerste citroenkumquat op. Zo nice!

Nog zo’n verrassing; een fish taco, maar dan in een blad met remoulade, perfecte luchtig gefrituurde zeebaars. Insane!

De volgende twee gerechten zouden voor mij alleen al reden zijn om een ticket naar Ibiza te boeken. Pulpo bravas. Denk patatas bravas (de echt goede) maar dan met inktvis. Mals, spicy, verslavend. ZO lekker.

Op het andere bordje een van de nieuwste gerechten op de kaart. Kool, ingelegd maar nog steeds super crunchy en het sap van het pekelen zo goed op smaak gebracht dat het fris en insane lekker was. Ik weet gewoon niet meer welke superlatieven ik nog moet gebruiken. Wow!

Omdat ik twee gerechten geleden al de witte vlag hees – ik heb inmiddels bijna de halve kaart geproefd haha – komt er nog één beuker. De mokerslag maar dan op de meeste geweldige manier. Kleine kokkels, in kippenbouillon met gekonfijte morilles Bent u er nog?! WOW! Nog één snee van dat goddelijke brood erbij om alles mee op te vegen.

Mijn hemel, wat een feest. Oh wacht, ik moest nog een plekje bewaren voor het dessert. Ik waarschuw dat ik, hoewel toch wel echt getraind, niet heel veel meer aan kan. En dat snappen ze. Er komt het meest schattige, fotogenieke ijsje ooit. Rauw amandelijs, in een krokant laagje dat smaakt naar frambozen crumble. Simpelweg subliem.

Ik weet het niet hoor, maar als je nu nog niet likkebaardend achter je scherm zit is er echt is fundamenteel mis met je hahaha. Geintje. Maar even serieus. Ik eet veel buiten de deur. Voor werk, maar ook privé. Ik word er gewoon blij van. Van Nudo echter werd ik dolgelukkig. De hele weg terug naar het hotel heb ik me alleen maar afgevraagd ‘hoe dan?!’ Hoe is het mogelijk dat je zó verrassend, zo goed, zo onverwacht kunt koken. In een restaurant met het mooiste uitzicht denkbaar.

Uitgaan van eigen kracht

Voor ik wegga vraag ik José nog of de reviews op Google en Tripadvisor (die niet allemaal even lovend zijn) hem raken. Hij reageert broodnuchter “Niet iedereen snapt wat we doen. Als je gewend bent all-inclusive te eten (boven het restaurant zit een all-inclusive hotel) dan is het beter dat je niet bij Nudo komt eten. Je vindt dan alles gek, niet lekker of te duur. Dat is ook waarom we hebben besloten niet op reviews te reageren. We gaan uit van onze eigen kracht. Ik kan dit soort mensen toch niet van mening doen veranderen.

We focussen ons liever op onze gasten die wel genieten en regelmatig terugkomen. We zijn een bestemmingsrestaurant, niet een plek waar je langs wandelt en binnenloopt. Hebben we het eerste jaar onze draai moeten vinden, absoluut. Maar we zijn zo gegroeid in de afgelopen jaren, en hebben zo veel vaste gasten. Dat vind ik het allerbelangrijkste.”

Reserveer Nudo

Ik kan alleen maar zeggen. GA! Reserveer (ze doen alleen lunch!) en proef zoveel je kunt. Ik heb ook nu weer ervaren dat als je alleen eet je zoveel meer proeft, puur omdat je niet wordt afgeleid. Maar het lijkt me heerlijk om hier t.z.t. terug te komen in goed gezelschap. Want dat ik terug wil staat vast. Ik hoop dat iemand José en zijn team in de wintermaanden naar Nederland haalt voor een popup, want damn kunnen deze gasten koken!

Gepubliceerd op 14 mei 2026