Zoete aardappel frietjes

Zoete aardappel maakt steeds meer een opmars in de Nederlandse keuken. En dat is niet gek. Zoete aardappel is een heerlijke variant op de piepers die normaal met kilo’s per huishouden in Nederland er door gaan. Maar frietjes in ‘Smulpaapje kookt!’? Echt? Het moet niet gekker worden 🙂

Toch zijn dit niet zomaar frietjes. Ten eerste is er geen frituur aan te passen gekomen. Daarnaast zijn ze ook nog eens hartstikke vers, zelfgemaakt èn lekker. Lees maar verder!

Variatie

Naast puree, soep, chips, kun je met zoete aardappel dus ook frietjes maken. Veel kinderen houden van de wat zoete smaak van deze aardappel. En ook al komt er geen frituur aan te pas, toch zijn deze ovenfrietjes krokant.

Voor 2 volwassen en 2 kinderen heb je nodig

3 zoete aardappels
halve eetlepel olijfolie
semolina (griesmeel)
Bakplaat met bakpapier

Oven voorverwarmen op 200C

Hoe maak je ze?

Schil de aardappels en snijd de kontjes er van af. Snij ze daarna door de helft en daarvan weer lange repen. Ze hoeven niet allemaal keurig recht te zijn. Probeer ze wel zoveel mogelijk van gelijke dikte te snijden, zodat ze allemaal gelijkmatig gaar worden.

Geheim wapen

Doe de reepjes in een grote kom en besprenkel matig met wat olijfolie. Je hebt nog geen halve eetlepel nodig. Hussel ze even goed om, dat alle reepjes een beetje in aanraking zijn geweest met de olijfolie. Het geheime wapen komt nu! Semolina. Deze tarwesoort waar in Italië pasta van wordt gemaakt en die in Nederland griesmeel heet, zorgt voor het krokantje als je de frietjes straks in de oven doet. Besprenkel de frietreepjes met wat semmolina en hussel ze goed door zodat alle frietjes een dun laagje krijgen. Leg de frietjes nu op de bakplaat en schuif ze in de voorverwarmde oven.

Aan tafel!

Na ongeveer een half uur tot veertig minuten, als de frietjes een lekker kleurtje hebben, zijn je frietjes klaar. Serveer ze met wat (kort) gekookte sperziebonen en een stukje gebakken vis. En wil je écht uitpakken, doe er dan eens een schepje truffelmayonaise bij. Genieten maar!

Gepubliceerd op 12 oktober 2013