Okuralezing kinderen en eten – terugblik

Voeding vanaf geboorte

Stefan Kleintjes is kinderdiëtist en lactatiekundige en fervent voorstander van borstvoeding, hetgeen ook uitgebreid terugkomt op zijn website In zijn optiek kan een kind, juist ook bij borstvoeding, heel goed zelf bepalen wat het nodig heeft en wanneer het genoeg heeft gehad. Of zoals hij het formuleerde; “het niet opvoeden leidt uiteindelijk tot leukere kinderen maar ook tot betere eters en uiteindelijk zelfs tot minder overgewicht bij kinderen”.

Geef kinderen de regie over eten

Kinderen groeien, dat is hormonaal bepaald. Voedselkeuze is elementair, daar is geen opvoeding voor nodig. Een mens heeft eten nodig. Het goede voorbeeld geven heeft veel meer invloed, aldus Kleintjes. Kinderen eten uiteindelijk omdat ze zich ontwikkelen. Wat Kleintjes betreft geven we de regie veel meer aan kinderen en laten we als ouders los dat het kind “moet eten omdat het dat nodig heeft”. Ook gaf hij aan dat wanneer eten een machtstrijd wordt een kind op een gegeven moment gaat eten om bijvoorbeeld lief gevonden te worden, of omdat het wordt beloond. En dat met die houding je overgewicht veel meer in de hand werkt, omdat de verhouding tot eten verstoord wordt.

Geef het goede voorbeeld

Zijn advies; eet samen, geef het goede voorbeeld, maar laat het kind bepalen hoeveel het eet. En als het niet wil eten, dan is dat uiteindelijk de keuze van het kind. Kleintjes gaf ook aan dat zijn filosofie een ideaalbeeld is. Niet iedereen kan of wil bijvoorbeeld starten met borstvoeding. Niet iedereen kan de regie uit handen geven. En daar moet ruimte voor zijn. Maar met deze tips zouden ouders een heel eind moeten komen.

Maak van je kind een Wereldeter

Daarna was het woord aan Marjolein de Vlaam. Moeder van drie kinderen die een aantal jaren terug nou niet echt het toonbeeld waren van gezelligheid aan tafel. Altijd ‘gedoe om eten’. Terwijl Marjolein, fervent thuiskok, het nou juist graag gezellig aan tafel wilde hebben. Marjolein bedacht een plan. In plaats van alleen nog te koken wat haar kinderen wel lustte maakte ze een Zuid-Afrikaanse Bobotie en ging op internet op zoek naar weetjes over het land van herkomst. De atlas kwam op tafel en er werd uitgebreid gesproken over Zuid Afrika en over het gerecht dat op tafel stond. En zonder dat ze het doorhad waren alle borden leeg. En dat fenomeen herhaalde zich toen ze een avond Japans kookte. Het verhaal deed al gauw de ronde op het schoolplein en meerdere ouders gingen het thuis proberen. En ook daar was het resultaat hetzelfde. Lege borden en gezelligheid aan tafel. Het concept van Wereldeters was geboren.

Wereldeters werd een boek, dat boek werd door het publiek in 2012 gekozen tot Kookboek van het Jaar en Marjolein is inmiddels fulltime aan de slag met het concept en kinderen en eten. Een prachtig initiatief, een heerlijk boek (we schreven er al eerder een review over) en een inspirerend verhaal om nog een keer weer te horen.

Smulpaapje word je niet vanzelf

Hoewel beide verhalen erg verschillend zijn zit er ook een rode draad in. Kinderen en eten kost tijd, energie en in sommige gevallen heel veel geduld. We zijn niet allemaal gezegend met van nature geboren Smulpaapjes. En naast geduld en energie vraagt het ook om regelmatig aanbieden van nieuwe gerechten. En dus heel veel laten proeven.

Filosofie van Smulpaapje

Kinderen betrekken bij waar eten vandaan komt. Hoe je het klaar maakt. Maar vooral ook heel veel zelf laten ontdekken. Laat ze zelf ervaren dat een citroen zuur smaakt en een appel zoeter. Kinderen zijn van nature nieuwsgierig, buit dat uit. Speel daar op in. Een nee, dat is geen enkele garantie. Maar een kind aan een gedekte tafel in Nederland komt niet om van de honger. Het kiest er zelf voor om wel of niet te eten. Laat dat maar gebeuren. Maak er vooral geen drama van, want daarmee verwordt eten tot een strijd die je als ouder gegarandeerd verliest.

Inspiratie

Het was hoe dan ook een inspirerende middag, met heel veel dank aan Onno Kleyn voor de uitnodiging. Wil je een van zijn andere Okuralezingen bijwonen kijk dan op de site. Heb je vragen en/of opmerkingen naar aanleiding van deze lezing laat het dan vooral weten!

Gepubliceerd op 27 januari 2014